Leczenie skóry skórą.

W niszowym czasopiśmie Marine Drugs pojawił się w ubiegłym roku artykuł traktujący o nowym zastosowaniu skóry Tilapii nilowej. To jeden z najczęściej hodowanych gatunków, które trafiają na nasze stoły. Naukowcy z Guangdong Ocean University w Chinach zbadali skórę tej ryby pod kątem zawartości białek kolagenowych i możliwości przygotowania na jej bazie opatrunków do leczenia oparzeń. Tymczasem w Brazylii…

Standardowa procedura leczenia oparzeń opiera się o przeszczepy skóry ludzkiej bądź świńskiej, jednak banki takich przeszczepów trwają w ciągłym deficycie surowca, szczególnie w państwach rozwijających się. Z kolei tradycyjne opatrunki z gazy i środków leczniczych należałoby skierować do działów historii medycyny. Tymczasem tony skóry tilapii oddawane producentom pasz lub nawozów organicznych okazują się doskonałym surowcem do tworzenia opatrunków. Skóra Tilapii ma właściwości dające jej ogromną przewagę nad bandażami i innymi rodzajami opatrunków. Po pierwsze, kluczowy dla procesu gojenia kolagen* występuje w skórze Tilapii w większej koncentracji niż w skórze ludzkiej czy innych stosowanych gatunków. Po drugie, sygnały chemiczne rybich keranocytów i fibroblastów mobilizują ludzkie tkanki do wzmożonego wysiłku podczas gojenia, nie wywołując przy tym stanu zapalnego. Po trzecie, stopień uwodnienia i łatwość oddychania skóry Tilapii eliminuje konieczność codziennej bolesnej wymiany opatrunku w procesie gojenia oparzeń 2. stopnia i ogranicza konieczność wymiany w oparzeniach 3. stopnia. Po czwarte, naturalnie występujące w tej skórze białko o nazwie „piscidin 3” ma właściwości bakteriobójcze także na antybiotykooporne oporne szczepy MRSA. No i po piąte, oczyszczone i odkażone płaty skóry można przechowywać w lodówce nawet przez dwa lata.

Médicos usam pele de tilápia para tratar queimadura de criança em Fortaleza
Zdjęcie z brazylijskiej kliniki. Autor Paulo Whitaker; Reuters

Właściwości skóry Tilapii zostały docenione w Brazylii. Jeden z czołowych chirurgów plastycznych tego kraju opatentował i zaczął stosować takie opatrunki na swoich pacjentach, czego dowodem jest załączone zdjęcie. Przyznać trzeba, że zrobił to napędzany (nomen – omen) palącą potrzebą. Leczenie oparzeń w tym kraju jest bardzo utrudnione wobec dramatycznego niedostatku banków skóry, które zabezpieczają blisko 1% popytu. Metoda Brazylijczyka uderza swoją prostotą. Jeśli wziąć pod uwagę tryb wprowadzenia jej na rynek, ociera się wręcz o medycynę naturalną jako niezarejestrowana procedura medyczna. Ale kolagen uzyskiwany z ryb wydaje się robić niezłą karierę w sformalizowanych naukach medycznych, szczególnie w krajach które klasyfikujemy jako rozwijające się, a które w istocie nabierają coraz większego znaczenia w świecie nauki. Znakomita większość publikacji traktujących o leczeniu kolagenem z ryb powstała w Chinach bądź Indiach. I o ile metoda brazylijska uderza swoją prostotą, to naukowcy z dalekiego wschodu powadzą eksperymenty i badania kliniczne z wykorzystaniem preparatów kolagenowych ze skóry, łusek lub ości, także w połączeniu z nanowłóknami oraz farmaceutykami w leczeniu urazów powłok ciała i kości, oraz łączeniem naczyń krwionośnych na przykład w transplantologii**.

Tomasz Kijewski

* Niezwykle ciekawa historia kolagenu pozyskiwanego z ryb dla preparatów kosmetycznych miała miejsce w Polsce. Można poczytać o niej tutaj.

** Ryby rzecz jasna nie są jedynym źródłem kolagenu stosowanego w badaniach biomedycznych. Szacuje się, że kolagen będący w istocie rodziną ponad 20 białek, stanowi około 25% masy białek u kręgowców.

Zdjęcie w nagłówku przedstawia tilapię. Autor: Bjørn Christian Tørrissen źródło: Wikipedia.

Notka ukazała się w poprzednim wcielenie Ryby na piątek w czerwcu ubiegłego roku. tak pasuje do tekstu o wykorzystaniu skór ryb, że postanowiłem odświeżyć ją i zaprezentować na wordpress.

Źródełka:

Huang HN i inni: Use of tilapia piscidin 3 (TP3) to protect against MRSA infection in mice with skin injuries; Oncotarget. 2015

Ogawa M. i inni: Biochemical properties of bone and scale collagens isolated from the subtropical fish black drum (Pogonia cromis) and sheepshead seabream (Archosargus probatocephalus); Food Chemistry 2004

Piyali Jana i inni: Preparation of guar gum scaffold film grafted with ethylenediamine and fish scale collagen, cross-linked with ceftazidime for wound healing application; Carbohydrate Polymers 2016

Rethinam S. i inni: A possible wound dressing material from marine food waste; The International Journal of Artificial organs 2016

Tian Zhou i inni: Multifunctional and biomimetic fish collagen/bioactive glass nanofibers: fabrication, antibacterial activity and inducing skin regeneration in vitro and in vivo; International Journal of Nanomedicine 2017

Zhang Hu i inni; Marine Collagen Peptides from the Skin of Nile Tilapia (Oreochromis niloticus): Characterization and Wound Healing Evaluation; Mar Drugs. 2017 Apr; 15(4): 102.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s